Eerst maar eens wat inlezen in ding 10, Delicious: "best practices voor tagging", op Netters.nl
Bij de inleidende alinea's gaan de wenkbrouwen omhoog en met stijgende verbazing lees ik verder dat "tags voor users gebruiksvriendelijk zijn" en "tagging maakt de kans groot dat je op veel gebruikte tags hoog gaat ranken"............... En zo kabbelt het artikel verder. Er springt (nog?)geen vonkje bij me over. Vervolgens de handleiding gelezen en geconcludeerd dat het zelfs in IE8 te doen moet zijn. Maar wil ik dat wel? Waarom zou ik Delicious moeten gebruiken? Ik voel me nooit onthand als ik m'n bookmarks niet bij me heb, wel als ik m'n horloge niet om heb. Of m'n aansteker niet kan vinden.
De bookmarks hier thuis op de pc zijn keurig in categorieën verdeeld. "Grote" onderwerpen zijn weer onderverdeeld. Dat bevalt prima zo. De urls van sites die ik regelmatig bezoek ken ik uit het hoofd en in het buitenland verblijf ik graag offline.
Alles wat je op Delicious zet, deel je met de rest van de wereld. Je kunt niet zeggen dat je bepaalde favorieten niet wilt delen. Niet willen delen staat gelijk aan 'antisocial'?
Zoek ik op de "tag" Egypte bij Flickr dan komen er stapels vakantiekiekjes voorbij, hele series van Miep en echtgenoot op de Nijlcruise met als hoogtepunt Miep op de kameel. En de tag 'Nil' binnen het cluster Egypt levert ook foto's op van ene Nil Dunyamiz. Yag.
Hoe moet er ooit een kennisnetwerk rond bepaalde onderwerpen ontstaan, als iedereen in het wilde weg 'tags' kan aanbrengen want wat voor Flickr geldt, geldt ook voor Delicious.
Bij Delicious gaat het er m.i. niet om dat het handig is om je eigen bookmarks overal bij de hand te hebben maar is vooral het delen van die bookmarks met anderen belangrijk. Reageren op, aansluiten bij, en "hé, die kende ik nog niet"... Vooralsnog (?) blijf ik 'antisocial'. There's more in life :-)
zondag 27 september 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Ik gebruik Delicous ook meer als inspiratiebron.
BeantwoordenVerwijderenHet nadeel is inderdaad dat je soms op sites komt waarvan je denkt... wat moet ik daarmee.